Takie gafy językowe powodują, że w mig zapamiętujemy pewne rzeczy 🙂 Ciekawa anegdotka 😉

Najczęściej właśnie w szkołach dzieci przestają lubić dany język, bo …”bo Jasiu i Kasia mówią,że to język wroga”, „Bo Ala mówi, że to okropny język”. A tak przecież nie jest 🙂 Dobrze, że się „nawróciłaś” 😉

Dziękuję za odwiedziny i obszerny komentarz. Niestety w Polakach do tej pory pokutuje fałszywy obraz Niemca jako naszego wroga. Cóż możemy z tym zrobić? Ano pokazać im jak bardzo się mylą i myślą zaściankowo 😉

Olu, bardzo trafnie podsumowałaś w jaki sposób pewne niuanse przenoszą się także na komunikację w języku ojczystym. Ze swojej strony mogę dodać, że niemiecka logika porządkuje i konkretyzuje także myślenie (co chyba już padło powyżej). Niemcy nie są oczywiście tak uporządkowanym narodem jakby się mogło wydawać. Powiedziałabym raczej, że są specyficzni i dalecy nam mentalnościowo. Jednak im bardziej człowiek wchodzi w tę ich rzeczywistość -co niewątpliwie ułatwia, a w niektórych sytuacjach wręcz umożliwia tylko język – tym bardziej można ich polubić i zrozumieć 🙂 W swojej codziennej pracy mam do czynienia z ludźmi różnych narodowości, nierzadko w sytuacjach stresujących, wymagających podejmowania szybkich decyzji i działania. Nie twierdzę, że sam język, ale na pewno schematy zachowań, konieczność zachowania punktów stałych i racjonalności działania ułatwiają funkcjonowanie. I choć to my jesteśmy mistrzami improwizacji i szaleństwa, warto w tym względzie zaczerpnąć trochę od sąsiadów.
Gratuluję pomysłu na bloga, postaram się częściej zaglądać.

Pozdrawiam

A.

Dziękuję za ten obszerny komentarz 🙂

Z drugiej strony, może to być też związane z tym , że znając więcej niż tylko język ojczysty, mamy dostęp do wielu materiałów w obcym języku i w zależności od ich dostepności, naszych zainteresowan i ulubionych stron, możemy lepiej znać się na danym temacie w konkretnym języku. Nazwy niektórych warzyw czy sprzętów używanych w kuchni zawsze muszą sobie tlumaczyc na mój język ojczysty przed użyciem:)

Później było kilka lat nauki, która prawie nic nie dała z mojej winy, już nie było dużej motywacji, a była demotywacja bo to ode mnie wszyscy sciągali na sprawdzianach ze znienawidzonego przez klasę języka (wszystkie moje przyjaciółki nienawidziły niemieckiego a kochały francuski :)). Dopiero na studiach wróciłam do nauki, było kilka sytuacji które dały mi do myslenia, ale najbardziej chyba to, że na filozofii profesor zacytował pewnego niemeickiego filozofa w oryginale i powiedział, że własciwie to dosłownie on nam tego nie może przetłumaczyć.

I tak już drugi rok trwa moja ponowna historia z nauką od podstaw, na razie wiele w moim życiu to nie zmienia, ale przynajmniej daje mi sporo radosci w marketach gdzie czasem napisy na opakowaniach są w większosci po niemiecku, a ja je zaczynam rozumieć 🙂

Gern geschehen. 😉 Uwielbiam zabawy językiem niemieckim. No, cóż. Oboje jesteśmy jego pasjonatami. 😉